Objawy i rozpoznanie choroby

W początkowym stadium, tuż po zakażeniu, objawy są praktycznie niewidoczne. Pojawiają się dopiero z czasem. Najczęściej uczucie nieprzyjemnego świądu, które towarzyszy tej chorobie, pojawia się w pierwszej kolejności w okolicach udowych. Ma to zwykle miejsce ok. 3-4 tygodnie po zakażeniu. Nie jest to jednak reguła, ponieważ uczucie to może towarzyszyć także innym częściom ciała.

Kolejnym objawem wystąpienia świerzbu jest delikatne zaczerwienienie skóry tam, gdzie zagnieździł się pasożyt. Z czasem, w zmienionych chorobowo miejscach, zaczyna pojawiać się wysypka i przeczosy, czyli liniowe ubytki w skórze, które najczęściej pojawiają się na skutek drapania oraz grudki wypełnione treścią ropną lub surowiczą. Powstałe zmiany skórne powodują uczucie nieprzyjemnego świądu. Dolegliwość ta zwykle nasila się w nocy, najczęściej po uprzedniej kąpieli, na skutek której zmiany chorobowe zostały rozgrzane ciepłą wodą. Zmiana temperatury sprawia, że świerzbowce stają się bardziej pobudzone, co powoduje wzmożone swędzenie oraz pieczenie. Początkowo wysypka pojawia się najczęściej między palcami, pod łokciami, kolanami, piersiami, wokół członka oraz pomiędzy łopatkami. Z czasem objawy się nasilają, miejsc zakażonych jest coraz więcej i zaczynają one coraz dotkliwiej swędzieć.

Niestety rozpoznanie choroby bywa niekiedy trudne, zwłaszcza wśród osób mocno dbających o higienę osobistą, ponieważ może ona przypominać, dzięki towarzyszącym jej dolegliwościom, zwykłą alergię. W takiej sytuacji często przyczyn jej powstania szukamy w sposobie odżywiania, w detergentach, eliminując co chwilę nowe przypuszczenia bez wyraźnego rezultatu. Jeśli jednak mamy do czynienia z powyższymi objawami, należy jak najszybciej udać się do dermatologa. Gdy choroba zostanie wykryta we wczesnym jej stadium, leczenie będzie krótkie i nieuciążliwe, a objawy powinny szybko minąć.