Diagnoza i leczenie choroby

Wizyta u dermatologa pozwoli na postawienie odpowiedniej diagnozy i zalecenie właściwego do zaistniałego przypadku leczenia. Jeśli pacjent zgłosi się do lekarza stosunkowo wcześnie, a zmiany skórne nie będą znaczące, lekarz powinien przepisać jedynie maść zawierającą permetrynę, która, dzięki swym właściwościom, chłodzi i równocześnie osusza skórę, co daje uczucie złagodzenia nieprzyjemnego świądu. Smarowanie ciała specyfikiem powinno się zacząć od szyi. Należy smarować całe ciało, nie tylko powierzchnie zmienione chorobowo, jednak na zaczerwienione i swędzące fragmenty należy nałożyć grubszą warstwę leku i wsmarowywać go ze szczególną dokładnością. Maść na skórze powinno się trzymać przynajmniej 8 - 10 godzin, dlatego też zaleca się jej stosowanie po kąpieli tuż przed pójściem spać, wówczas nie usuniemy substancji, np. podczas mycia lub za pomocą ocierającego się o ciało ubrania. Po nałożeniu maści należy chwilę odczekać, aby nie wetrzeć w specyfiku w piżamę. Takie zabiegi powinno się powtarzać przez najbliższe 3-4 dni.

Można się także zaopatrzyć w inne leki i preparaty, których działanie zmniejszy uporczywy świąd. Należą do nich leki przeciwhistaminowe oraz kalamina w postaci pudru, który ma właściwości kojące, łagodzące i przeciwdziałających nadreaktywności skóry. W każdej aptece można zakupić preparaty przeciwświerzbowe. Każdy przypadek choroby jest indywidualny, dlatego nie warto działać jedynie na własną rękę. Zmiany chorobowe powinien obejrzeć lekarz, który jako jedyny może realnie ocenić stadium choroby. Być może przepisze on maść wykonaną na specjalne zamówienie.

W przypadku bardziej zaawansowanej postaci choroby, niezbędne jest leczenie farmakologiczne. Zazwyczaj dermatolog przepisuje w takich przypadkach iwermektynę, czyli lek na receptę. W trakcie leczenia bardzo ważne jest przestrzeganie zarówno przez osobę chorą, jak i pozostałych domowników higieny osobistej, czyli zażywanie częstych i dokładnych kąpieli oraz regularna zmiana bielizny. Ludzie, którzy często przebywają w jednym pomieszczeniu z osobą zakażoną, powinny systematycznie obserwować swoje ciało, celem wykluczenia pojawiających się na nim zmian chorobowych. Jeśli w jakimkolwiek miejscu pojawi się zaczerwienienie, wysypka i pieczenie, należy jak najszybciej udać się do dermatologa, by powstrzymać rozwój choroby.

W czasie leczenia należy także pamiętać o tym, by mimo uporczywego swędzenia nie drapać chorych miejsc, ponieważ mogą po nich zostać nieprzyjemne, trudne do usunięcia blizny lub może nawet dojść do infekcji. Obecnie można kupić specjalne preparaty biobójcze do prania zwalczające świerzb. Występują one w formie koncentratu rozcieńczanego z wodą. Można je stosować do prania ubrań, bielizny, pościeli, ręczników i wszelkich innych materiałów, z którymi miały do czynienia osoby zakażone. Preparat niszczy pasożyty oraz ich jaja i larwy przedostające się do domowego otoczenia. Jego koszt nie jest wysoki, bowiem można go kupić za ok. 14-16 zł. Jest to nowość, dlatego może być go trudno dostać w tradycyjnych sklepach lub aptekach, jednak jest dostępny w wielu sklepach internetowych. Piorąc ubrania z zastosowaniem tego środka, możliwe jest to już w temperaturze 30-60°, podczas gdy pranie w zwykłym proszku powinno się odbywać w temperaturze minimum 90°. Niekiedy bieliznę i ubranie należy w takiej sytuacji wygotować. Preparat biobójczy ułatwia pranie bez stosowania zbędnych zabiegów dodatkowych.

Poza lekami, które przepisze dermatolog, można stosować alternatywne środki domowe w postaci okładów z ziół. Najskuteczniejszym środkiem ziołowym, który pomaga zwalczać pasożyty jest ostróżka polna. Można także zastosować mąkę pszenną lub ptasie ziele, dodając je do kąpieli. Warto jednak uzgodnić to wcześniej z dermatologiem, by wykluczyć możliwość powstania reakcji alergicznej lub osłabienia działania przepisanych przez niego leków.

Po zakończonej kuracji swędzenie lub pieczenie może się jeszcze utrzymywać przez kilka dni. Nie należy w tej sytuacji wnioskować, że kuracja nie przyniosła oczekiwanego rezultatu. Trzeba odczekać, aż objawy stopniowo zaczną ustępować. Dopiero w sytuacji, gdy będą się one utrzymywały długi czas po zakończeniu leczenia, trzeba będzie ponownie odwiedzić lekarza, zaczerpnąć fachowej konsultacji i być może zacząć leczenie od nowa.

Długość leczenia tej choroby jest uzależniona od indywidualnego przypadku i stadium zaawansowania. W lżejszych przypadkach trwa to kilka, kilkanaście dni, natomiast, gdy choroba zostanie dosyć późno zdiagnozowana, może się ono wydłużyć do kilku miesięcy lub nawet lat. Przestrzeganie zaleceń lekarza jest bardzo ważne, w innym przypadku mogą wystąpić nieprzyjemne powikłania, jak wtórne nadkażenie, które może nawet doprowadzić do zapalenia kłębuszkowego nerek.